(0515) 56 98 21 info@vanderwalmotoren.nl

Kawasaki Ninja 650 – Eerste test

Kawasaki Ninja 650 – Eerste test

Gemaakt om te ontsnappen

Halsoverkop blies Kawasaki de introductie van de Ninja 650 in
Spanje af. Iets met corona of zo. De eerste kilometers maken we dus in het
vertrouwde Nederland wat misschien nog wel een beter beeld oplevert hoe de twin
zich in het dagelijkse verkeer staande houdt.

De Kawasaki Ninja 650 blijft in alles een jonge hond, maar heeft ondertussen stiekem de CV van een veteraan. In 2006 maakten we kennis met de ER-6f en veertien jaar later staat de laatste generatie van de speelse alleskunner voor onze neus. Scherper gelijnd dan ooit en beter dan ooit. Hopelijk is hij ook leuker dan ooit, want een beetje lol kunnen we wel gebruiken in deze vreemde tijden.

Waarom rijden we hem?

Omdat ik altijd leerde dat je niet mag liegen, ga ik niet
zeggen dat Kawasaki de Ninja 650 voor 2020 helemaal op de kop gooide. Echt
nodig was dat ook niet. Is de Ninja wel zo aangescherpt dat hij het dagelijks
gebruik nog beter verteert?

Babbelend dashboard

Om de pretfactor te verhogen kreeg de Ninja 650 nieuwe
Dunlop Sportmax Roadsport 2-banden, die volgens Kawasaki het insturen
vergemakkelijken. Verder is volgens Kawasaki het middengebied van het Euro 4-goedgekeurde
blok ietsjes aangesterkt. Als je de maximale koppelwaarden van het 2019- naast
het 2020-model legt, is daarvan echter niets terug te vinden. De pretfactor
voor de passagier gaat er op vooruit door het aangepaste duozadel, dat niet
alleen breder, maar ook dikker is.

Uiterlijk is de Ninja 650 iets aangescherpt. Het
topkuipje oogt net iets sportiever om de gelijkenis met een superbike zoveel
mogelijk aan te zetten. Daarom is het minimalistische stroomlijnruitje zelfs
nog lager dan voorheen. Zonder tft-dashboard doet zelfs een instapmotor anno
2020 niet meer mee en daarom heeft de Ninja 650 tegenwoordig een 4,3 inch
kleurenscherm. Natuurlijk ‘babbelt’ het dashboard desgewenst met jouw
smartphone, zodat je op afstand alles weet over de gereden route en zaken als
onderhoudsgegevens, hoeveelheid benzine, tripafstanden en nog veel meer.

Hiermee zijn de meeste wijzigingen van de nieuweling wel opgesomd. Ik vertelde je toch al eerder dat Kawasaki de motor niet volledig op de kop gooide. Echt nodig is dat ook niet, want veelzijdigheid is tijdloos. En laat de Ninja 650 nou uitgerekend daarin uitblinken. Het ding heeft echt verschillende gezichten. Kawasaki PR-man Frank wees me op de verschillen tussen een Ninja 650 in deze KRT-jas (Kawasaki Racing Team) en eentje in het zwart. De eerste lijkt een superbike replica en de tweede toont overeenkomsten met sporttoerder Z1000SX. De Ninja 650 herbergt beide motoren, maar dan wat bescheidener.

Testlocatie
Holland (en dus geen Spanje)

Omstandigheden
Ontluikende lente

Temperatuur
Van vriespunt tot dertien graden

Testkilometers
550

Bijzonderheden
Fileloze ritten vanwege corona

Inspirerend deuntje

Dat bescheidene zet zich door in de zithoogte. Die
bedraagt 790 mm en dat is geweldig voor minder ervaren rijders, maar aan
de lage kant voor mijn een meter tachtig. Gelukkig is er een 30 mm hoger
zadel te koop. Dat veraangenaamt de kniehoek die met het standaardzadel een
beetje sportief aanvoelt. Een beetje inderdaad, net zoals hij een beetje
sporttoer aanvoelt. Deze Ninja combineert twee disciplines en geeft er
tegelijkertijd zijn eigen draaitje aan.

De tweecilinder tussen de stalen framebuizen herken je
nog met je ogen dicht. De onderliggende uitlaatpot produceert een geheel eigen
roffel. Het is een inspirerend deuntje dat je continu uitdaagt om lekker aan
het gashendel te draaien. Onderin en in het middengebied is de twin niet
machteloos, maar vanaf zo’n 5.000 begint de pret. Overigens draait het
motorblok sowieso makkelijk toeren. Bij 100 km/u staan er al vijfduizend
toeren op de teller, bij 120 km/u zijn dat er al zesduizend. Drinken doet
het blokje amper. Deze test bedroeg de schade 1 op 21,8 gemiddeld.
Vorig jaar kwamen we nog tot 1 op 25,1.

Het amper ingereden blok was nog niet los wat het verschil in verbruik deels verklaard, maar vooral de uitnodiging van het blok om toch vooral gas te geven was onmogelijk te negeren. Vrij van vibraties is de twin niet, maar ze storen mij niet. Het hoort er zelfs wel bij als je lekker aan het vlammen bent. Al blijft het vreemd dat ze er soms zijn en dan weer niet. Het werkwoord ‘vlammen’ klinkt je mogelijk wat overdreven in de oren voor een motorfiets met 68 pk, maar het zijn wel pk’s die je continu aanspreekt. Tot elk paardje uit de stal aan het galopperen is en het ongemerkt toch harder gaat dan gedacht.

Retourtje Hoogeveen

Natuurlijk kan het niet altijd speelkwartier zijn. Een
test in Nederland maakt dat zelfs beter duidelijk dan eentje in Spanje. Een
retourtje Hoogeveen in winderige omstandigheden laat zich onmogelijk
bestempelen als speelkwartier. Toch laat de Ninja zich ook onder die
omstandigheden niet kisten. Op windbescherming hoef je door het mini-ruitje
niet te rekenen en door de lage zadelhoogte strek je soms de benen
noodgedwongen, maar de Kawasaki raffelt – of roffelt zo je wilt – de kilometers
makkelijk weg. De injectie luistert in de stad, op de provinciale weg en de
snelweg netjes naar de bevelen en de gasreactie is goed. Of je nu aan het
scheuren bent of je roomser gedraagt dan de paus.

Praktische zaken zijn goed voor elkaar. De spiegels
bieden prima uitzicht naar achteren. Hendels zijn verstelbaar en het dashboard
geeft alle informatie die je kunt verzinnen. De basis is er een om u tegen te
zeggen en naar wens geef je de Ninja een meer toeristisch of sportief gezicht.
Bekijk de Performance of Tour Edition van Kawasaki maar.

Vanzelfsprekend stuurt de lekker lichte Ninja 650 als
een scheermes. Qua wendbaarheid hoef je de Kawasaki niets te leren. Hij slaat
daar niet in door. Het is geen zenuwpees geworden, een schichtig ding dat alle
kanten opschiet bij de minste stuurbeweging. Ook in lange en snelle bochten,
zoals eindeloos doordraaiende snelwegopritten, blijft de motor stabiel en
rustig. En dat alles voor € 8.600,-. Knap toch.

Conclusie

Het voelt sneu voor een volwassen kerel om te moeten
toegeven dat hij zich op een ‘motortje’ als de Kawasaki Ninja 650 een beetje
Johnny Rea voelde. Ik beken… Op een kronkelend dijkje met de tellernaald
tussen de vijf- en achtduizend toeren lag het amusement- en adrenalineniveau op
tien. ‘Het is veel leuker om snel te rijden op een langzame motorfiets dan
traag op een snelle motor’, zei een voormalig Baja 1000-winnaar laatst
tegen me. Die visie deel ik. In tijden van quarantaine is het fijn ontsnappen
op deze speelfiets. Tegelijk is het meer dan speelgoed. Deze noodgedwongen in
Nederland uitgevoerde eerste test leert dat de Kawa meer dan voldoende in huis
heeft voor dagelijkse ritten. Waarschijnlijk niet als je altijd met
duopassagier rijdt, maar wie doet dat nog? De Kawa zet volwassen prestaties
neer op motorisch-, stuur- en comfortgebied. Al blijft het een volwassenheid
waarbij speelsheid nooit ver weg is.

+ Zo ontzettend geinig, veelzijdig, compleet, zuinig, leuke stuurfiets, echt waar voor je geld

– Lage zadelhoogte (maar hoger zadel beschikbaar), blok trilt soms (en soms weer niet)

Technische informatie en specs in onze Motorbase

Meer informatie          
www.kawasaki.nl

Tekst: Ad van de Wiel
Fotografie: Jacco van de Kuilen

Het bericht Kawasaki Ninja 650 – Eerste test verscheen eerst op Motor.NL.

%d bloggers liken dit: